Miserere
Uno de los más bellos cantos litúrgicos es el Miserere, inspirado en el salmo 51 que comienza con «Misericordia, Dios mío, por tu bondad, por tu inmensa compasión borra mi culpa, lava del todo mi delito, limpia mi pecado» que tal como se indica en la edición oficial de la Biblia, hace referencia a la visita del profeta Natán al rey David, después de haber propiciado la muerte del general Urías, para arrebatarle a su esposa Betsabé de la que se había enamorado el monarca.
A partir de ese texto, el compositor Gregorio Allegri (c. 1582-1652) compuso esta obra, siendo Papa Urbano VIII, para ser interpretada exclusivamente en la capilla Sixtina. De ella se hicieron después numerosas versiones, la más famosa de las cuales es la de Mozart, unido a la leyenda de que, tras escucharla una sola vez, cuando contaba 14 años, pudo transcribirla de memoria. También ha inspirado obras literarias como el Miserere de Bécquer y, ha estado unido a la liturgia de la Semana Santa, como expresión suprema de dolor y arrepentimiento, propiciada por la propia melodía de la composición, cuyo texto en latín es el siguiente: Miserere mei, Deus: secundum magnam misericordiam tuam. Et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam. Amplius
lava me ab iniquitate mea: et a peccato meo munda me. Quoniam iniquitatem meam ego cognosco: et peccatum meum contra me est semper. Tibi soli peccavi, et malum coram te feci: ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas
cum judicaris. Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum: et in peccatis concepit me mater mea. Ecce enim veritatem dilexisti: incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi. Asperges me hysopo, et mundabor: lavabis me, et super nivem dealbabor. Auditui meo dabis gaudium et laetitiam: et exsultabunt ossa humiliata. Averte faciem tuam a peccatis meis: et omnes iniquitates meas dele. Cor mundum crea in me, Deus: et spiritum rectum innova in visceribus meis. Ne proiicias me a facie tua: et spiritum sanctum tuum ne auferas a me. Redde mihi laetitiam salutaris tui: et spiritu principali confirma me. Docebo iniquos vias tuas: et impii ad te convertentur. Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meae: et exsultabit lingua mea justi
tiam tuam. Domine, labia mea aperies: et os meum annuntiabit laudem tuam. Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique: holocaustis non delectaberis. Sacrificium Deo spiritus contribulatus: cor contritum, et humiliatum, Deus, non
despicies. Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion: ut aedificentur muri Ierusalem. Tunc acceptabis sacrificium justitiae, oblationes, et holocausta: tunc imponent
super altare tuum vitulos
Guarda este contenido en tu perfil
Inicia sesión o crea tu cuenta para guardarlo.