can. 1333
1
La suspensión, que sólo puede afectar a los clérigos, prohibe:
1º. todos o algunos de los actos de la potestad de orden;
2º. todos o algunos de los ac tos de la potestad de régimen;
3º. el ejercicio de todos o de algunos derechos o funciones inherentes a un oficio.
2
En la ley o en el precepto se puede establecer que, después de la sentencia condenatoria o declaratoria, no pueda el que ha sufrido suspensión realizar válidamente actos de régimen.
3
La prohibición nunca afecta:
1º. a los oficios o a la potestad de régimen que no están bajo la potestad del superior que establece la pena;
2º. al derecho de habitación que tenga el reo por razón de su oficio;
3º. al derecho de administrar los bienes que puedan pertenecer al oficio de quien ha sufrido suspensión, si la pena es latae sententiae.
4
La suspensión que prohíbe percibir los frutos, el sueldo, las pensiones u otra remuneración, lleva consigo la obligación de restituir lo que se hubiera percibido ilegítimamente, aun de buena fe.
1
Suspensio, quae clericos tantum afficere potest, vetat:
1° vel omnes vel aliquos actus potestatis ordinis;
2° vel omnes vel aliquos actus potestatis regiminis;
3° exercitium vel omnium vel aliquorum iurium vel munerum officio inhaerentium.
2
In lege vel praecepto statui potest, ut post sententiam condemnatoriam vel declaratoriam actus regiminis suspensus valide ponere nequeat.
3
Vetitum numquam afficit:
1° officia vel regiminis potestatem, quae non sint sub potestate Superioris poenam constituentis;
2° ius habitandi, si quod reus ratione officii habeat;
3° ius administrandi bona, quae ad ipsius suspensi officium forte pertineant, si poena sit latae sententiae.
4
Suspensio vetans fructus, stipendium, pensiones aliave eiusmodi percipere, obligationem secumfert restituendi quidquid illegitime, quamvis bona fide, perceptum sit.
Codex Iuris Canonici (1983)
Código de Derecho Canónico (1983)
Guarda este contenido en tu perfil
Inicia sesión o crea tu cuenta para guardarlo.