can. 78
1
El privilegio se presume perpetuo, mientras no se pruebe lo contrario.
2
El privilegio personal, que sigue a la persona, se extingue con ella.
3
El privilegio real cesa al destruirse completamente el objeto o el lugar; sin embargo, el privilegio local revive, si el lugar se reconstruye en el término de cincuenta años.
1
Privilegium praesumitur perpetuum, nisi contrarium probetur.
2
Privilegium personale, quod sciicet personam sequitur, cum ipsa extinguitur.
3
Privilegium reale cessat per absolutum rei vel loci interitum; privilegium vero locale, si locus intra quinquaginta annos restituatur, reviviscit.
Codex Iuris Canonici (1983)
Código de Derecho Canónico (1983)
Guarda este contenido en tu perfil
Inicia sesión o crea tu cuenta para guardarlo.