can. 1405
1
Es derecho exclusivo del Romano Pontífice juzgar en las causas de q ue trata el can. 1401:
1º. a quienes ejercen la autoridad suprema de un Estado;
2º. a los Cardenales;
3º. a los Legados de la Sede Apostólica y, en las causas penales, a los Obispos;
4º. otras causas que el mismo haya avocada a sí.
2
Ningún juez puede re solver sobre un acto o instrumento confirmado en forma específica por el Romano Pontífice, sin previo mandato del mismo.
3
Está reservado a la Rota Romana juzgar:
1º. a los Obispos en causas contenciosas, quedando firme lo prescrito en el can. 1419, 2;
2º. al Abad primado, al Abad superior de una Congregación monástica y al Superior General de los Institutos religiosos de derecho pontificio;
3º. a las diócesis o a otras personas eclesiásticas, tanto físicas como jurídicas, que no tienen Superior por debajo del Romano Pontífice.
1
Ipsius Romani Pontificis dumtaxat ius est iudicandi in causis de quibus in can. 1401:
1° eos qui supremum tenent civitatis magistratum;
2° Patres Cardinales;
3° Legatos Sedis Apostolicae, et in causis poenalibus Episcopos;
4° alias causas quas ipse ad suum advocaverit iudicium.
2
Iudex de actu vel instrumento a Romano Pontifice in forma specifica confirmato videre non potest, nisi ipsius praecesserit mandatum.
3
Rotae Romanae reservatur iudicare:
1° Episcopos in contentiosis, firmo praescripto can. 1419, § 2;
2° Abbatem primatem, vel Abbatem superiorem congregationis monasticae, et supremum Moderatorem institutorum religiosorum iuris pontificii;
3° dioeceses aliasve personas ecclesiasticas, sive physicas sive iuridicas, quae Superiorem infra Romanum Pontificem non habent.
Codex Iuris Canonici (1983)
Código de Derecho Canónico (1983)
Guarda este contenido en tu perfil
Inicia sesión o crea tu cuenta para guardarlo.