can. 1323
No queda sujeto a ninguna pena quien, cuando infringió una ley o precepto:
1º. aún no había cumplido dieciséis años;
2º.ignoraba sin culpa que estaba infringiendo una ley o precepto; y a la ignorancia se equiparan la inadvertencia y el error;
3º.obró por violencia, o por caso fortuito que no pudo preverse o que, una vez previsto, no pudo evitar;
4º. actuó coaccionado por miedo grave, aunque lo fuera sólo relativamente, o por necesidad o para evitar un grave perjuicio, a no ser que el acto fuera intrínsecamente malo o redundase en daño de las almas;
5º. actuó en legítima defensa contra un injusto agresor de sí mismo o de otro, guardando la debida moderación;
6º. carecía de uso de razón, sin perjuicio de lo que se prescribe en los cann. 1324, 1, n. 2 y 1325;
7º. juzó sin culpa que concurría alguna de las circunstancias indicadas en los nn. 4 o 5.
Nulli poenae est obnoxius qui, cum legem vel praeceptum violavit:
1° sextum decimum aetatis annum nondum explevit;
2° sine culpa ignoravit se legem vel praeceptum violare; ignorantiae autem inadvertentia et error aequiparantur
3° egit ex vi physica vel ex casu fortuito, quem praevidere vel cui praeviso occurrere non potuit;
4° metu gravi, quamvis relative tantum, coactus egit, aut ex necessitate vel gravi incommodo, nisi tamen actus sit intrinsece malus aut vergat in animarum damnum;
5° legitimae tutelae causa contra iniustum sui vel alterius aggressorem egit, debitum servans moderamen;
6° rationis usu carebat, firmis praescriptis cann. 1324, § 1, n. 2 et 1325;
7° sine culpa putavit aliquam adesse ex circumstantiis, de quibus in nn. 4 vel 5.
Codex Iuris Canonici (1983)
Código de Derecho Canónico (1983)
Guarda este contenido en tu perfil
Inicia sesión o crea tu cuenta para guardarlo.