Job 16
Straubinger2014 ›1Respondió Job y dijo:
2“Muchas cosas como éstas he oído ya. Consoladores molestos sois todos.
3¿Cuándo tendrán fin estas palabras de viento? ¿O qué te incita a responder así?
4Yo podría hablar como vosotros, si estuvierais en mi lugar. [[5]] Os dirigiría un montón de palabras, y menearía contra vosotros mi cabeza.
5[[6]] Os alentaría con mi boca, y os consolaría con el movimiento de mis labios.
6[[7]] Más ahora, aunque hablo, no se mitiga mi dolor, y si callo, ¿acaso por eso se aleja de mí?
7[[8]] Ahora se han agotado mis fuerzas; Tú has destruido toda mi familia.
8[[9]] Me has asido y esto es un testimonio (contra mí) ; se levanta contra mí mi flacura, acusándome cara a cara.
9[[10]] Su ira me despedaza y me persigue; rechina contra mí sus dientes; enemigo mío, aguza sus ojos contra mí.
10[[11]] Han abierto contra mí su boca; me insultan, me hieren en las mejillas; a una se han coaligado contra mí.
11[[12]] Dios me ha entregado al perverso, me ha arrojado en manos de malvados.
12[[13]] Vivía yo en paz, pero Él me sacudió; me asió por la cerviz, me hizo trizas, y me eligió por blanco suyo.
13[[14]] Me rodean arqueros, traspasa mis riñones sin piedad y derrama por tierra mi hiel.
14[[15]] Me inflige herida sobre herida, corre contra mí cual gigante.
15[[16]] He cosido un saco sobre mi piel, he revuelto en el polvo mi rostro.
16[[17]] Mi cara está hinchada de tanto llorar, y la sombra de la muerte cubre mis párpados,
17[[18]] aunque no hay injusticia en mí y mi oración es pura.
18[[19]] ¡Tierra, no cubras mi sangre, y no sofoques en tu seno mi clamor!
19[[20]] Aun hay un testigo mío en el cielo, en lo alto reside el que da testimonio en mi favor.
20[[21]] Mis amigos me escarnecen, mas mis ojos buscan llorando a Dios.
21[[22]] ¡Ojalá que hubiera juez entre el hombre y Dios, así como lo hay entre el hijo del hombre y su prójimo.
22[[23]] El número de mis años se va pasando, y el camino que sigo no tiene vuelta.”